follow us at Twitter
follow us at Facebook
RSS
A A A
 

Landelijk nieuws archief 2017

18-10-2017
Maria wil graag iets doen wat haar zelf echt voedt

 

Wie: Maria Nooren, Dialooggroep Zeist, organiseert o.a. schilderdialogen

 

Ik ben moeder van twee volwassen kinderen, een dochter van 27 en een zoon van 25. Samen met mijn levensmaatje woon ik in Zeist. Op een gegeven moment werd ik ernstig ziek door Lyme naast de chronische ziektes die ik al had. Werk en sport moest ik laten vallen. Ik wilde wel graag een zinvolle en leuke activiteit oppakken dat paste bij mijn beperkte energie en bij de kennis en ervaring die ik heb. Als andragologe heb ik steeds met mensen gewerkt. Nu wilde ik iets doen wat mij zelf echt voedt. Toen ik met de Dialoog in Zeist mee deed, dacht ik Yes! Samen praten vanuit je hart, echt luisteren, mooie ontmoetingen die bijblijven, dierbaar delen, ondanks verschillen echt in contact met elkaar. Ik geniet van de verbinding die tussen mensen ontstaat. De Dialoog leert onze horizon te verbreden en te verdiepen. We werken met onze Dialooggroep Zeist met jaarthema’s. Zoals b.v. een intercultureel dialoogjaar over ‘leven in diversiteit’ in 2016. Samen met mensen uit de doelgroepen werken we dan aan een programma van dialogen over het jaarthema. In 2017 was dat ‘leven (!) met een beperking’ op verzoek van iemand met diverse beperkingen die na een dialoog zei; ‘Dit was de eerste keer in mijn leven dat ik gelijkwaardig in gesprek was met gezonde mensen. Dit moeten andere mensen met een beperking ook weten.’

 

Binnenstebuiten… over omgaan met je beperking

Inica Loe (dialoogleider en docent beeldende kunst, Inica Productions)en ik begonnen met een werkgroepje met drie andere mensen (samen zijn we ruim bedeeld met verstandelijke, lichamelijke of psychische beperkingen). We bereidden dialogen voor, verzorgen PR en werven deelnemers. We kwamen er samen al snel achter dat het niet zozeer gaat om wat je hebt, maar om hoe je daar zelf mee omgaat. Niet de beperking, maar de mens staat voorop. De eerste dialoog ging over ‘Binnenstebuiten; leven (!) met een beperking’. Heel bijzonder was dat aan elke tafel mensen zaten met geheel verschillende beperkingen; hartziektes, autisten, diabetes, COPD, darminfecties, kanker, epilepsie, psychose, zelfmoordneigingen, depressie, spasme, burn-out, evenwicht stoornis, slechtzienden etc. We hebben gedeeld en gedroomd hoe we zelf omgaan met onze beperking, wat leren we er van en welke stap we kunnen zetten om meer te leven met onze beperking. De 25 deelnemers hebben na afloop van de dialoog een droom/actieboom gemaakt. Er was iemand met diverse aandoeningen die aan mij vroeg; ‘ik wil ook samen verven tijdens een dialoog, kan dat?’

 

Dialoog in Kleur; dialoog twee aan twee en zoeken naar een raakvlak.

Dat wilde hij het liefst doen voor mensen met- en zonder (licht) verstandelijke beperking. Het ging ons om hoe de dialoogontmoeting tijdens het verven te realiseren. Tussen mensen met een (licht) verstandelijke beperking en gezonde mensen spelen stigma’s. Gezonde mensen zetten hun helpende rol aan en mensen met een verstandelijke beperking komen al snel in de rol van geholpen worden. Daarom richtten we ons op de vraag ‘Hoe verleiden we mensen om als medemens in contact te komen van hart tot hart zonder dat de licht verstandelijke beperking of het eigen oordeel daarover er tussen staat?’

Het antwoord vonden we door de dialoog te beperken tot twee aan twee gesprekken, met een herkenbare startvraag voor ieder mens en een opdracht om samen iets te zoeken dat persoonlijk van belang is in beide levens.

Als herkenbare vraag voor elk mens namen we ‘waar word jij blij van? Of: wat is vooral niet leuk?’ Terwijl je samen uitwisselt over deze vraag is de opdracht ‘zoek naar iets herkenbaars dat jullie allebei persoonlijk raakt in je eigen leven’ . Dit raakvlak schilder je samen op doek waarbij je ook ruimte laat voor persoonlijke dingen die belangrijk zijn. We hebben een soort werklijstje gemaakt met simpele stappen in deze schilderdialoog en evaluatievragen gemaakt op basis waarvan een kort concept-Portret over het raakvlak van elk duo is gemaakt. Elk portret is goedgekeurd door de deelnemers of door hen aangepast.

 

Van de schilderijen en portretten hebben we inmiddels de reizende tentoonstelling ‘Dialoog in Kleur’ gemaakt. Kijken en lezen is als een soort ademhaling die de bezoeker dichter bij het werk en het leven van de kunstenaars betrekt. We hebben de Dialoog in Kleur net weer op een nieuw adres opgehangen in buurtcentrum Binnenbos in Zeist. Diverse mensen met een beperking leggen in de eigen netwerken de kiem voor nieuwe Dialogen in Kleur. We hebben dit thema kunnen ontwikkelen met behulp van een subsidie van het DELA Goede Doelenfonds.

Het balletje rol eigenlijk vanzelf verder. ‘Dit is zo veel leuker dan een avondje TV kijken, zegt een verraste deelnemer’. ‘Met meer mensen klap ik altijd dicht in gesprekken, maar nu was er rust en kon ik toch vertellen, dit helpt mijn zelfvertrouwen’ vertelt een geroerde deelneemster.


De kiem en groeikracht is zo groot!

“Mijn droom is dat de dialoog nóg een breder publiek zou bereiken en het snelle oordeel in het dagelijks leven meer gaat smelten. De kiem en groeikracht is zo groot! De wereld wordt zoveel liever als het binnenste van mensen er meer mag zijn zonder oordeel en advies. Als mensen elkaar in de ogen kijken en gaan praten en luisteren. Dat kietelt de ziel. Elke keer weer bijzonder.

Voor mezelf zoek ik mijn weg, nu de grenzen van mijn gezondheid smaller worden. Dat wordt minder mijn steentje bijdragen aan de maatschappij en meer de cellen in mijn lichaam van positieve energie en de nodige beweging en rust te voorzien. Maar er is wat er is en daarbinnen blijven zoeken naar passende voedende dingen voor mijn hart en ziel zal blijven; het landelijke festival in Venray is weer zo’n mooi voedend initiatief. Dank je wel Venray!”

 

18-10-2017
Sascha zit met ontzag aan tafel

Sascha van Rooijen

Wie: Sascha van Rooijen, moeder van vier kinderen, woont in Zeist en begeleidt zo nu en dan dialogen bij Utrecht in Dialoog.

" Ik ben enthousiast over jongerendialogen en zet me er graag voor in. Verder houd ik me in mijn werk bezig met energie en klimaatbeleid en ik doe promotieonderzoek naar spiritualiteit, leiderschap en duurzaamheid.

Ik draag graag een steentje bij aan Utrecht in Dialoog; belangrijk en leuk om te doen. Bij toeval heb ik ooit een jongerendialoog begeleid. Ik zit altijd met heel veel ontzag voor de deelnemende jongeren aan tafel. Jongeren tussen de 16 en 23/24 jaar. Ze kunnen dat van nature heel erg goed, luisteren, dicht bij zichzelf blijven en respectvol bevragen. Meestal leg ik een minuut of tien uit wat de bedoeling is, daarna loopt het als een trein. Inhoudelijk hebben jongeren zo’n scherp zicht op de maatschappij, het zijn hele wijze mensen. Ik heb aan tafel gezeten met jongeren in de wijk, op ROC’s en Hogescholen. Fantastisch hoe zij naar de samenleving kijken. Door de dialoogvorm worden deze gesprekken menselijk, persoonlijk en klinkt er zoveel kracht in door. Ze hebben vaak al veel achter de kiezen maar gaan ervoor. De reden dat ik het belangrijk vind is dat jongeren eigenlijk zo weinig stem hebben. Het is voor hen heel moeilijk om stages en werk te krijgen. Er zit zo’n kloof tussen hun wijsheid en de invloed die ze hebben. Daar denken wij wel over na; hoe kun je ervoor zorgen dat jongeren die in de knel zitten een meer gelijke behandeling krijgen. We vullen op het ROC drie woensdagmiddagen om de maand met een middagprogramma. Daarin kun je meer doen dan in één mooi gesprek.”

 

Het brengt begrip en je deelt de kracht

“Onlangs nog hadden we dialogen over armoede en schuld. Daar zit zoveel achter; taboe, familieschaamte. En dat ze dan ervaren dat ze niet de enige zijn! We hadden het goed voorbereid, met ervaringsdeskundigen die zelf vertellen. Dan zie je een jongen van begin 20 met tranen in de ogen luisteren naar een verhaal van een meisje. Dat levert zo’n verademing op, zoveel herkenning. Het brengt begrip en je deelt de kracht. Het is echt bevrijdend, ik zou zelfs durven zeggen helend om zulke lastige thema’s bespreekbaar te maken. Ook een onderwerp als discriminatie of leven in meer dan een cultuur. Het grootste geschenk dat je iemand kunt geven is aandacht, wordt wel eens gezegd. Daar geloof ik helemaal in!”

 

Dat hebben ze straks nodig

“Het is zo mooi dat we goede ingangen hebben om dialogen op scholen te houden. Het levert enthousiasme en het is ook een vaardigheid. Ik hoor wel dat docenten er een beetje bang voor zijn. Het zou mooi zijn als de deur vaker wordt opengezet. Dat het standaard in het curriculum op scholen zou worden opgenomen.

Ik verbaas me erover dat jongeren nog steeds zoveel moeten stampen op school en dat er zo weinig wordt gesproken in dialoog. Dat hebben ze straks nodig in een multiculturele samenleving. Op middelbare scholen gebeurt dat heel weinig. Het zou trouwens ook geweldig zijn als moeders en vaders elkaar spreken over hoe we ervoor kunnen zorgen dat kinderen zich kunnen wortelen in deze maatschappij, dat er respect is, en ruimte om gelijkwaardig mee te kunnen doen. Ik zou willen dat het gewoon wordt om op basis van ervaringen met elkaar te praten; dat het zichtbaar is. Ook zou het mooi zijn als er op sociale media meer dialogisch gecommuniceerd werd in plaats van schreeuwerige discussies, elkaar vliegen afvangen en scoren met oneliners. Ook in het publieke domein zou het geweldig zijn als er vaker de ruimte is voor echte dialoog.”

 

Als een completer mens naar huis

“Ik blijf dialogen mee helpen opzetten en begeleiden. Zodat alle deelnemers elke keer als meer mens naar huis kunnen gaan. Want als het gesprek je heeft geraakt, en je hebt door de ogen van zeven andere mensen gekeken, dan ga je als een completer mens naar huis. Bij het dialoogfestival vind ik het ook heel leuk om te kijken wat voor dialoogvormen er zijn en wat de ervaringen van anderen zijn daarmee. En wij delen natuurlijk ook graag onze ervaringen met jongerendialogen.”

 

26-09-2017
Leukste dialoogfestival van Nederland 29 oktober
Leukste dialoogfestival van Nederland 29 oktober

Spreek, deel, leer, lach, luister, zwijg en verwonder


'Het Leukste Dialoogfestival van Nederland'!


Welkom op zondag 29 oktober.

 

Aan alle Dialoogliefhebbers in Nederland,

 

Op zondag 29 oktober is het zover: dan vindt ‘Het Leukste Dialoogfestival van Nederland’ plaats. Wilt u als Dialoogfan komen kijken en komen meedoen? U bent van harte welkom!

In de uitnodiging in de bijlage leest u er meer over. U kunt ook direct naar onze website gaan: http://www.venrayindialoog.nl/Dialoogfestival/

Deel dit met de betrokkenen in jullie Dialoogstad, maar ook met familie, vrienden, buren en collega’s. Ook zij mogen dit festival niet missen!

Laten we samen, in de aanloop naar de Week van de Dialoog, elkaar inspireren en de kracht van de dialoog vieren.

 

Hartelijke groeten,

Vrijwilligers van Venray in Dialoog, tevens organisatoren van 'Het Leukste Dialoogfestival van Nederland'.

 

 

29-07-2017
De dialoogcadeautjes van Karin

Wie: Karin Oppelland, werkt als fotografe, trainer, en dialoogbegeleider. Is actief bij Rotterdam en directeur bij Nederland in Dialoog.

 

Mensen geven mij cadeautjes

“Soms denk ik: ik ben iets bijzonders. Ik heb net zo’n mooie dialoog achter de rug en gisteren en vorige week ook. Mensen zeggen me dat het door mijn positiviteit komt, omdat ik er ben. In Groningen, Roosendaal, Den Haag, Rotterdam. Er gebeuren de prachtigste dingen! Mensen doen de goede dingen, zeggen mooie dingen. Mensen geven mij zoveel van dat soort cadeautjes. ik ben een ongelofelijk rijk mens. Ik hoef niets te houden, word alleen maar rijker. Ik merk dat waarderend ondervragen zodanig onderdeel van mezelf is geworden, en dat laat me zoveel fijner in het leven staan.“

 

Een vrijkomen van energie

“Toen ik de eerste keer aan tafel zat merkte ik al wat er gebeurt door met elkaar in gesprek te gaan. De dialoog brengt mensen in beweging. Het is zo’n mooie methodiek waarmee je heel snel emoties kunt herkennen en erkennen. Als je  in dialoog zit is het alsof je aan tafel ballonnen doorprikt en er energie uit komt. Het is echt een vrijkomen van energie van de groep. Echt belangrijk is dat dat goed begeleid wordt. Dat er ruimte en rust is voor de deelnemers.  Als gespreksleider laat je dat gebeuren, zorg je dat iedereen inbreng kan hebben en dat het gesprek tot afronding komt. Aan het eind komt er beweging en dat is een cadeau.”

 

Gastcolleges

“Wat ik heel graag zou willen is dialoog inbrengen in het onderwijs. Op basisscholen, in opleidingen. Als je de methodiek eenmaal kent kan dat je zo verrijken! Afgelopen jaar heb ik gastcolleges gegeven op het Albeda college en op de Hogeschool Rotterdam. Dat ga ik dit jaar weer doen. Als je het zelf hebt meegemaakt wil je het ook op anderen overbrengen.“

20-04-2017
Iris: positieve waarde aan uit je bubbel breken

Wie: Iris Millenaar

‘Ik ben 24 jaar, woon sinds 2,5 jaar in Den Haag. Ik heb een master Public Administration gedaan, en stage gelopen bij de Global Compact van de United Nations in New York. Deze afdeling betrekt bedrijven bij de missie van de VN. Ik ben net met een nieuwe baan begonnen.’

 

Nationale Luistercampagne

‘Ik kwam bij de dialoog via De Beweging, waar ik vanaf november bij ben. De Beweging wordt gevorm door jonge mensen met een naar onderbuikgevoel over wat er gaande is in de samenleving. De Beweging organiseert vanaf 4 maart dit jaar de Nationale Luistercampagne. Bij de start daarvan zijn we in contact gekomen met Nederland in Dialoog. Dat is zo’n prachtige organisatie. Wij van de Beweging zijn broekies. Ik heb heel veel respect voor de kennis en ervaring van Nederland in Dialoog. Het is zo’n wijs instituut. Ook de opbouw met lokale afdelingen, puur voor de dialoog. Het is heel mooi dat het om de dialoog gaat. Veel mensen in mijn omgeving willen daar graag van leren.’

 

Bijzonder dat mensen zo lang als je wil naar je luisteren

‘Ik heb een hele mooie ervaring met de dialoog. Ik voerde een dialoog over luisteren bij de start van de Luistercampagne, met meerdere mensen van de Beweging. We kenden elkaar oppervlakkig. Het was heel bijzonder te ervaren dat 8 mensen zo lang als je wil naar je luisteren. Je bent eigenlijk nooit bezig met luisteren, maar altijd denk je aan’ wat zal mijn reactie zijn’ . Het scheelt zoveel dat dat ‘eruit is’. Dan komt er ook ruimte om naar anderen te luisteren en hele interessante en mooie dingen op te pikken. Ik kreeg er een mooi gevoel van in mijn buik. Rustig werd ik er ook van. En als je het over persoonlijke ervaringen hebt, praat je automatisch ook over maatschappelijke vraagstukken. Bij mijn droom ging het nog meer een maatschappelijke kant op. Dat was mooi, dat zag ik niet aankomen.’

 

Het mooiste cadeau: dat iemand anders compleet de kaders kan stellen

‘Ik ben nogal een prater. De dialoog heeft mij tools gegeven om mijn gedrag naar anderen bewuster te ervaren. Heel grappig eigenlijk want het is zó klein en eenvoudig. Dat zou ik ook graag met andere mensen willen delen. Als jij de kaders bepaalt is het van jou. Dat is eigenlijk het mooiste cadeau dat je iemand kan geven. Dat iemand anders compleet de kaders kan stellen. Word ik hier nu te zweverig onder? Mensen willen niet naar jouw pijpen dansen, maar wel met je in gesprek als er ook ruimte voor hen is.’

 

Positieve waarde aan uit je bubbel breken

‘Anderen vinden de Beweging ook tof. Het lastige is dat het heel vaak actieve mensen zijn die andere actieve mensen opzoeken. We praten met elkaar en dan gaan we weer naar huis. Nothing changes. Dat is ook goed en belangrijk, maar het is geen transformerende actie. Het blijft een moeilijke stap om buiten je bubbel te gaan. Ik wil graag dat er een positieve waarde zit aan uit je bubbel breken. Dat je denkt: Nice! Ik heb een gesprek gevoerd met iemand die er heel anders in zit dan ik. En dat je daar dan een foto van op Instagram zet. Dat dat waarde heeft. Als dat een olievlek zou kunnen zijn, dat mensen oprecht in gesprek gaan over dingen die we belangrijk vinden, Daar zou onze samenleving enorm mee geholpen zijn. ‘

 

Focus op lokale activiteiten en #meeluisteren

‘Ik ga nu mijn taken rond de Facebookpagina van De Beweging voor mijn vakantie overdragen. We gaan na de kickoff van afgelopen zaterdag focussen op lokale activiteiten. We zoeken mensen die lokaal verder willen werken, en we kijken naar wat er al gebeurt, zodat we daarbij aan kunnen sluiten. De Luisteracademie, Ieder1, bijvoorbeeld Ohja, en we gaan door met de campagne #meeluisteren. Die hebben we bedacht met een paar mensen uit mijn team. Daarbij tekenen we gewoon op wat mensen zeggen. Leuke dingen in de publieke sfeer die een glimlach op je gezicht geven. Dat kun jij ook doen!’

 

Voor wie meer info wil:

www.debeweging.org

media@debeweging.org