follow us at Twitter
follow us at Facebook
RSS
A A A
 

Landelijk nieuws

29-07-2017
De dialoogcadeautjes van Karin

Wie: Karin Oppelland, werkt als fotografe, trainer, en dialoogbegeleider. Is actief bij Rotterdam en directeur bij Nederland in Dialoog.

 

Mensen geven mij cadeautjes

“Soms denk ik: ik ben iets bijzonders. Ik heb net zo’n mooie dialoog achter de rug en gisteren en vorige week ook. Mensen zeggen me dat het door mijn positiviteit komt, omdat ik er ben. In Groningen, Roosendaal, Den Haag, Rotterdam. Er gebeuren de prachtigste dingen! Mensen doen de goede dingen, zeggen mooie dingen. Mensen geven mij zoveel van dat soort cadeautjes. ik ben een ongelofelijk rijk mens. Ik hoef niets te houden, word alleen maar rijker. Ik merk dat waarderend ondervragen zodanig onderdeel van mezelf is geworden, en dat laat me zoveel fijner in het leven staan.“

 

Een vrijkomen van energie

“Toen ik de eerste keer aan tafel zat merkte ik al wat er gebeurt door met elkaar in gesprek te gaan. De dialoog brengt mensen in beweging. Het is zo’n mooie methodiek waarmee je heel snel emoties kunt herkennen en erkennen. Als je  in dialoog zit is het alsof je aan tafel ballonnen doorprikt en er energie uit komt. Het is echt een vrijkomen van energie van de groep. Echt belangrijk is dat dat goed begeleid wordt. Dat er ruimte en rust is voor de deelnemers.  Als gespreksleider laat je dat gebeuren, zorg je dat iedereen inbreng kan hebben en dat het gesprek tot afronding komt. Aan het eind komt er beweging en dat is een cadeau.”

 

Gastcolleges

“Wat ik heel graag zou willen is dialoog inbrengen in het onderwijs. Op basisscholen, in opleidingen. Als je de methodiek eenmaal kent kan dat je zo verrijken! Afgelopen jaar heb ik gastcolleges gegeven op het Albeda college en op de Hogeschool Rotterdam. Dat ga ik dit jaar weer doen. Als je het zelf hebt meegemaakt wil je het ook op anderen overbrengen.“

29-07-2017
Jorus wil de dialoog laten landen in het onderwijs

Wie: Jorus Rompa,  24, net afgestudeerd pedagogiek, actief bij Tilburg in Dialoog, werkt aan dialogen in de educatieve sector.

 

Je maakt wel iets mee

“Ik ben een spontane muzikale jongen uit het Zuiden van Nederland, ik drum bij een aantal projecten en een vaste Southern Rythm and Blues band. Bij Tilburg in Dialoog liggen mijn dialoog roots, daar ben ik vijf jaar geleden begonnen als stagiair en daar borduur ik nog op voort. Het was (en is nog steeds) een enorm vruchtbare tijd. Ik dacht eerst dat het me om de diepgang ging maar ik vond het eigenlijk gewoon heel erg leuk! Ik volgde een training, verdiepingstraining en een masterclass vanuit mindfulness. Allemaal heel interessant en waardevol. Het is gewoon heel leuk om andere perspectieven op de werkelijkheid te krijgen. Dat vind ik superinteressant. Het is gewoon heel leuk, daar komt het op neer. Waarom zou ik anders een dialoog gaan voeren als ik ook de stad in kan om een feestje te vieren? En ja, vaak doe ik beide want je maakt wel iets mee in zo’n dialoog.“

 

Binnen het uur een veilige sfeer

“Kinderen weten hartstikke goed waar ze over praten. Ze snappen zichzelf. Zeker wanneer ze het gevoel krijgen dat er echt naar ze geluisterd wordt. Er was ooit eens een meisje dat helemaal niets wilde zeggen in een kinderdialoog. Geen probleem natuurlijk en op een gegeven moment gingen we naar buiten. Zij wilde binnenblijven en aan haar droom tekenen. Toen we terugkwamen heeft ze in alle geuren en kleuren over haar droom verteld: dat is machtig mooi om mee te maken! Ook maakte ik mee dat twee kinderen uit groep 8 elkaar leerden kennen in een dialoog voorafgaand aan de middelbare school. Hoe vaak gebeurd het eigenlijk dat kinderen uit verschillende omgevingen veilig met elkaar spreken? Ik vind het gewoon geweldig dat je in zo’n dialoog binnen het uur een veilige sfeer hebt, ieder kind gehoord is en dat kinderen van 11-12 jaar lachend naar buiten gaan. Dan gebeurt er toch wel iets!! Het feit dat je ze zo’n ervaring mee kan geven is leuk en mooi.

 

Al een heel eind

“Ik zou graag meer met de dialoog in het onderwijs willen doen. Iedereen die meewerkt aan ons onderwijs (kinderen, leerkrachten, verzorgers, directeuren etc.) vertegenwoordigen wellicht geen compleet percentage van onze bevolking, maar zorgen wel voor 100% van onze toekomst! Als je als kind in een veilige, vertrouwde omgeving kunt opgroeien, dan floreer je als mens. Het luisteren naar de ander en spreken  vanuit jezelf draagt bij aan een leuker, lichter, vrolijker, boeiender, glanzender en daarmee een volle leven, zogezegd. Stel dat je dat alle kinderen een keer in de week of maand zou kunnen aanbieden… Ja, dan ben je al een heel eind. Ik bedoel: het is wel de toekomst (van een land) hè, waar het dan over gaat.“

 

Dialoog laten landen

“Wij gaan bij Fontys, de hogeschool pedagogiek aan tafel. Samen met het lectoraat 'Diversiteit en Orthopedagogisch handelen'. En in januari ga ik, net als in Tilburg het geval was, bij de Haagse Hogeschool beginnen met het organiseren van onderwijscafés. In gesprek, kennis delen, constructief aan het werk met studenten en leerkrachten, trainingen geven en zo de dialoog laten landen.” 

15-11-2016
De dialoog doet Timo stilstaan

Wie: Timo Schapendonk, 28, werkte intensief mee aan Nederland en Breda in Dialoog.

 

Het doet me stilstaan

“Het bracht me meer dan ik dacht omdat het me doet stilstaan. Wanneer er een gespreksleider is ontstaat bij mij de rust om te luisteren en mezelf te zijn. Gesprekken luisteren is fijn.  Ik ben zelf vaak aan het woord en op zo’n moment merk ik dat ik niet de enige op de wereld ben. Als ik eerlijk ben sta ik te weinig stil bij de mensen om me heen. Ik ben gefocust op eigen belang, eigen werk en eigen geluk.  Bij een dialoog kan ik mezelf zijn. Me in een verhaal van iemand verplaatsen en echte pijn voelen waar je normaal niet bij stilstaat. Het is grappig om te zien waar de raakvlakken zitten, in zo’n gesprek ga je naar de oorsprong.”

 

Energie van anderen

“Als ik nadenk over waarom ik meegewerkt heb aan Nederland en Breda in Dialoog was  het vooral de kans om intensief samen te werken met  inspirerende mensen als Olga Plokhooij, toen nog actief voor Nederland in Dialoog, en Danielle Dietz in Breda. Ik kreeg heel veel energie van anderen, van organisatoren van de dialoogsteden. Dat samen met een persoonlijke ontwikkeling en heel veel energie uit dialogen.”

 

Dat je elkaar zo vindt

“Ik was ooit aangesloten bij een dialoognacht in Tilburg, in een kasteel of klooster. Er was een facilitator, die op een bepaald moment het gesprek helemaal niet meer leek te leiden. Hij ontfermde zich niet meer over de groep, maar de groep over hem. We hebben 1,5 uur over een heel ander onderwerp zitten praten, dat op dat moment relevanter was dan het thema. Het ene totaal loslaten en op het andere onderwerp ingaan. Dat je elkaar zo vindt. Het is drie uur ’s-nachts, daarna nog een ontbijt. Ik heb mijn laatste sigaret weggegeven aan iemand waarvan ik dacht dat die hem harder nodig zou hebben dan ik zelf. Dat zou ik anders nooit doen! Na zo’n gesprek zijn de banden heel kort.”

 

Ik zou wensen dat iedereen de tijd neemt 

“Ik wens Dialoog in Nederland het allerbeste van de wereld. Ik hoop dat every single inwoner van Nederland ooit de tijd neemt om zo’n gesprek mee te maken. Het is een ervaring die heel gaaf is. Gewoon, omdat je dan van elkaar afweet, weet wat er speelt en daarnaar handelt. Dat je dan echt iets wil betekenen voor een ander. Nederland in Dialoog, met alle dialoogsteden is een van de weinige bewegingen die echt iets wegzet. Je kunt het niet voor- of achteraf definiëren, maar er ontstaat meer ruimte om meer te doen. Ik zou wensen dat heel Nederland stilstaat, iedereen de tijd neemt om te luisteren en daarnaar te handelen.“

 

Het excuus van iedereen

“Ik zie op dit moment geen rol voor mijzelf in Nederland in Dialoog of een van de dialoogsteden. Ik ben nog niet zolang met een nieuwe baan begonnen en daar heb ik het druk mee. Ik vergeet al weken een dag vrij te nemen om een dagje samen te zijn met mijn vriendin, gewoon omdat ik er niet aan toekom. Ik wil  wel dichter bij de mensen om me heen gaan staan, maar ik kom er gewoon niet aan toe. Maar dat is natuurlijk het excuus van iedereen. Dus ja, weet je, ik sluit het niet uit.”

15-11-2016
Olga gunt iedereen de ervaring met dialoog

                                                               Wie: Olga Plokhooij, 42 jaar, 13 jaar zelfstandig ondernemer, woont in Arnhem, heeft Nederland in Dialoog in 2006 mede opgericht en er tot 2013 aan bijgedragen.

 

Naast samenzijn is alleen zijn voor mij belangrijk

“Wie ben ik? Dat vind ik zo’n grote vraag. Dat is voor mij een meditatievraag. De kleine identiteit ten opzichte van het grote Zijn. Ik heb een aan een aantal maatschappelijke bewegingen meegewerkt: Nederland in Dialoog, World=U, 7days of inspiration. En nu werk ik vanuit Spirit of the Age samen met NGO’s, overheid en bedrijfsleven aan maatschappelijke vraagstukken. En samen met Renate van der Veen geef ik trainingen vanuit Leerweg Dialoog. Ik ben een bruggenbouwer, verbind graag mensen. Het gaat altijd om samenspel met anderen vanuit een gezond zelf. En daarvanuit verbinden. Naast samen zijn is alleen zijn voor mij belangrijk. Als ik teveel samen met mensen ben verlies ik mijn rust, raak ik soms afgeleid.  Tussen alleen en samen zijn, moet ik de balans in bewaren. Dat is een soort dans die mijn aandacht blijft vragen.”

 

Ontroerende momenten

“Een dialoog die naar boven komt als je me naar mijn ervaringen met de dialoog vraagt is er een die we hielden binnen het programma World=U. Dat is een programma met dialogen met jongeren dat wordt ondersteund door de Rabobank. Er waren jongeren op Goeree-Overflakkee bij elkaar om te spreken over een heel groot thema. Misschien klimaat of anders voedsel. Een jongen zat er heel lang stil bij. Totdat hij op een gegeven moment zei: “ ik durf nu te zeggen wat ik er zelf bij voel en ervaar omdat het geen fout antwoord kan zijn.” Hij voelde echt de ruimte om zichzelf te laten zien en zich uit te spreken. Dat zijn momenten waarop je weer weet waarom het wezenlijk is om deze gespreksvorm verder te brengen. Voorbij debat en discussie.

 

Ik herinner me ook een dialoog waar ik niet eens bij was. We hadden ontzettend ons best gedaan om aan tafels bij het COC moslima’s uit te nodigen. Dat was uiteindelijk gelukt. En toen bleken beide groepen deelnemers te worstelen met het gevoel dat ze er niet helemaal mogen zijn in deze samenleving. Ze waren geroerd door de herkenning, en verbaasd, omdat ze dachten dat het spannend zou worden. Hun ervaringen leken erg op elkaar. Dat een deel van jou, wat je bent, niet geaccepteerd wordt. Het ging daar niet over botsende waarden maar over overeenkomstige ervaringen. Hoe mooi is dat!?

 

En in een organisatie sprak een introverte medewerker pas nadat er een lange stilte was in een gesprek. Daardoor ontstond ruimte. En die leverde zo’n waardevolle bijdrage! Omdat niet alleen de extraverten aan bod kwamen ontstond er ruimte voor het introverte potentieel. Dat zien extraverten dan ook. Dat zijn ontroerende momenten ”.

 

Ik gun iedereen de ervaring met dialoog en vrije ruimte

“Mijn droom is onveranderd, net als 12 jaar geleden gun ik iedereen de ervaring met dialoog en vrije ruimte, vertraging, verstilling en wijsheid in onze haastige maatschappij. Zodat er meer kan zijn dan alleen kennis, data, meningen en geschreeuw. Het mooist zou zijn als de dialoog op scholen heel gebruikelijk zou zijn. Dat je de methodiek aanleert en toe leert passen. Maar ook nu,  in tijden waar in de democratie zo gechallenged wordt. Als debatten zo polariseren, raken we heel veel van de wijsheid uit het midden kwijt. Zullen we uitproberen wat er gebeurt als we onderzoeken in betekenisvolle gesprekken wat de belevingswereld van anderen is? Dan komen we tot hele andere oplossingen en conclusies. Ik zou wel willen zien wat de waarde van de dialoog in de democratie is.”

 

Dialoogtrainingen, niet alleen bij believers

“Morgen ga ik weer dialoogtraining geven, binnenkort ook bij Voion, aan schoolleiding en leerkrachten. Zij gaan dialogisch werken, ook binnen de organisatie. Sowieso blijf ik werken aan de dialoog, in onderwijs, maatschappelijke coalities en bedrijven. Die ervaringen wil ik weer structureel inbedden in ministeries en bij de Rabobank, die een expertisecentrum inrichten op dit onderwerp. Ik blijf ook met heel veel passie en inspiratie dialoogtrainingen geven. Niet alleen bij believers maar juist ook bij anderen, voor wie de dialoog verwarrend en verfrissend is.”

15-11-2016
Dialoog volgens Julia: een soort mest!

Wie: Julia van de Griendt, coördinator van Tilburg in Dialoog, werkt ook mee aan Nederland in Dialoog. Is mindfulnesstrainer, met name in mindful communiceren en nieuwsgierig.

 

Harmonie en vrijheid

“Ik ben mijn hele leven op zoek naar harmonie. Ik wil harmonie zaaien en ben tegelijkertijd op zoek naar vrijheid. En die dingen komen samen in de dialoog . Harmonie niet in de kleffe zin, maar dat we weten dat we samen kunnen zijn in plaats van moeten zijn.”

 

Dialoog is een soort mest

“Ik vind dat de mensen te weinig besef hebben van wat ze voor elkaar kunnen betekenen. Dat hoeft maar iets heel kleins te zijn maar het effect ervan kan heel groot zijn. Als je met elkaar in dialoog gaat dan raak je om te beginnen van je vooroordelen af. In plaats van vooroordeel groeit respect en van daaruit vertrouwen. En vanuit vertrouwen kom je tot openheid en vrijheid. Daaruit komt verbinding en harmonie, en daaruit komen voort: zelfbewustzijn, creativiteit, motivatie en samenwerking.”  Daarom zet ik me in voor de dialoog. Omdat ik elke keer ervaar dat iedereen anders naar huis gaat dan dat hij of zij gekomen is. Verrijkt, opgelucht, geïnspireerd, uitgedaagd. Dialoog is een soort voedingsbodem. Een soort mest!”

 

We praatten terwijl het buiten langzaam lichter werd

 “Bij mijn eerste dialoog stonden we in de vroege ochtendkou te wachten, werden door het donker naar een heel klein kamertje met kleine raampjes gebracht waar het naar koffie rook en waar koekjes klaarstonden. Het gesprek paste in die sfeer. We praatten terwijl het buiten langzaam lichter werd. Het voelde daar zo beschermd, in dat gesprek kon alles aan het licht komen. Daardoor ontstond een heel bijzondere verbondenheid. Ja, dat was magisch”

 

Ik heb eerder een dialoog begeleid over de toekomst van een grote bank. Daar zaten managers en samenwerkingspartners aan tafel. Als je dan hoort wat voor idealistische ideeën er op tafel komen! Hoe de bank zou moeten functioneren, onderdak bieden, een leeromgeving zou moeten zijn. Ook een heel mooie herinnering heb ik aan een dialoog over samenwerking tussen drie fuserende organisaties. Hoe aanstaande collega’s elkaar persoonlijk leerden kennen en een vorm van vertrouwen smeedden. Prachtig.”

 

Luisteren geeft bestaansrecht

“Ik zou willen dat mensen de onderschatte waarde van naar elkaar luisteren gaan erkennen en dat ze zich realiseren dat echte innovatie, echte vrede, echt mogen zijn wie je bent komt door naar elkaar te luisteren, In mijn beleving geeft luisteren bestaansrecht. En als je elkaar bestaansrecht geeft , zet je elkaar in je kracht.“

 

Veel meer met organisaties aan de slag

“Ik ga veel meer met organisaties aan de slag in Tilburg. Daar ga ik na de Week van de Dialoog weer mee verder. Er is nog zoveel mogelijk. Er zijn steeds meer mensen die echt verandering willen in de manier waarop ze met bijvoorbeeld hun klanten of hun collega’s omgaan.  En daar wil ik graag een rol in spelen.” 

15-11-2016
Dialoog volgens Iris: Zinnige ontmoetingen

Wie: Iris Keasberry, Actief in Gorinchem in Dialoog, wetenschapper, onderzoeker, coaching en wandelmeditatie.

 

Diepgaande, zinnige ontmoetingen

Ik vind het leuk als ik met mensen kan werken en diepgaande, zinnige ontmoetingen kan hebben. Ik organiseer wandelmeditaties en ik merk dan dat mensen het zo fijn vinden om tot rust te komen en alleen maar met zichzelf bezig te zijn.  Ik bied een veilige omgeving en mensen doen het daarin vooral zelf. Het blijft ook geweldig om mensen bij elkaar te brengen. Het leukst is als ze elkaar niet kennen. En nog leuker is als ze denken: oeh, daar zou ik normaal niet mee praten.

 

De ogen gaan schitteren

Mijn allereerste dialoog die ik begeleidde in Gorinchem had het thema intolerantie.  Daar zat iemand van het gemeentebestuur bij, en iemand uit Irak of Iran. De een vertelde over een situatie met zijn puberzoon, en stelde zich daarmee ongekend kwetsbaar op.  De ander vertelde, in door de beheersing van de Nederlandse taal, prachtige bloemrijke taal over hoe trots en blij en dankbaar hij was dat hij hier mocht wonen en leven. Dat was heel mooi! Als mensen gaan praten over hun dromen, dan gebeurt er meteen iets. De ogen gaan schitteren, het vuur komt in het gesprek.

 

Er komen mooie dingen voort uit de dialoog

“Ik zou willen dat dialoog net zo’n grote plaats kreeg op school als discussie, meningsvorming en debat. Als jongeren leren te kijken naar overeenkomsten en goed naar elkaar te luisteren. Met de dialoog kom je verder in je leven en in samenwerking. Dan wordt het leven mooier. Dat geldt op alle vlakken! Ook op het werk en in de politiek. Er komen zoveel mooie dingen voort uit de dialoog. In Gorinchem is ooit de geefwinkel ontstaan na een dialoog, net als een plan om op braakliggende gronden groenten te gaan verbouwen. En nu zelfs de visie van de stad.”

 

Ik blijf beschikbaar

“Wat ik niet meer doe is er zelf heel veel aan trekken. Toevallig heb ik dit jaar heb ik  wat minder tijd voor de Week van de Dialoog. Maar ik blijf beschikbaar. Ik blijf dialogen begeleiden, ik wil ook trainingen geven en ik ga wel weer een wandeldialoog organiseren.  Zo draag ik graag mijn steentje bij”

 

15-11-2016
Gerard wil iemand aan tafel die er wil zijn

Wie: Gerard van den Buijs, coördinator van Venray in Dialoog.

 

Gewoon fantastisch

“Ik vind het gewoon een fantastisch concept, en prachtig om te zien hoe je verbindingen legt. De methodiek is heel mooi. Vaak hebben mensen dezelfde dromen, alleen wil de ene soms linksom en de andere rechtsom. Bij de ‘doen fase’ kan dat samen komen. Maar ook als mensen niets doen is er al verbinding. Ze vragen mij weleens naar het nut of het doel van de dialoog. En dan vertel ik hun over een betere samenleving, respect, begrip, medeleven. Ik vind dat gewoon fantastisch. “

 

Het moet heel langzaam binnenkomen

“Ik zat eens op een zaterdag met een dialoogtafel in het dorp. Een man zei: Ik ga met de hond wandelen, en dan praat ik met andere mensen over honden. Hun beleving, hun wensen en wat ze er mee kunnen doen. Toen zei ik: “Jij bent zo ook al bezig met de dialoog”. Toen moest hij lachen. Wat ik heb ervaren: Je kunt organiseren wat je wilt, maar je kunt de mensen er niet toe dwingen om mee te doen.Het moet heel langzaam binnenkomen. In Venray hebben we de burgemeester als beschermheer van de dialoog, we hebben heel regelmatig publicaties in de krant en dan nog moet je het de mensen vertellen… Als de plaatselijke voetbalclub heeft gewonnen weten ze het wel. We hebben één keer in de maand een dialoogcafé. Het is tot nu toe altijd doorgegaan. Ook met een klein aantal deelnemers. Dan heb je zeeën van tijd en kom je nog meer in verdiepingsvragen terecht. Ook fantastisch.

 

Nog steeds bezig met het verleden

“Vorig jaar op 5 mei vierden we 70 jaar Bevrijdingsdag in Venray.  Toen hadden we een dialoogtafel over vrijheid. Tweetalig. Een Nederlandse en een Duitse burgemeester, een Nederlandse en een Duitse journalist en een Duitse jongere. Gelukkig was Karin Oppelland, Directeur van Nederland in Dialoog, gespreksleider. Zij spreekt goed Duits en Nederlands en kon de dialoog perfect begeleiden. Want als er emoties komen heb je de taal nodig. Dan merk je dat de mensen nog steeds bezig zijn met wat er in het verleden gebeurd is.  En hoe we in dat gesprek naar elkaar toekwamen! Een genegenheid, supergaaf! Ik was heel dankbaar dat ik daarbij mocht zijn. “

 

Ik wil iemand aan tafel die er wil zijn

“Ze hebben mij weleens gevraagd met wie ik over wat voor onderwerp nog weleens aan tafel zou willen. Bij deze vraag kreeg ik al snel de gedachte, wat zal of wil ik bereiken met de namen van mensen die nu door mijn hoofd gaan. En daar zit al in besloten dat ik ergens een wens zou kunnen hebben om iets te bereiken met de dialoog en dan met name met deze namen-mensen. En ik wil helemaal niemand veranderen. Ik wil graag iemand aan tafel die er wil zijn. Wat ik ook wil is kwaliteit en duurzaamheid. Ervoor zorgen dat de dialoog in Venray op de kaart komt te staan en gedragen wordt door alle gespreksleiders, samen met de werkgroep. Inmiddels zijn er 9 gespreksleiders opgeleid en heb ik een verdiepingstraining georganiseerd met een van de andere gespreksleiders. Het is zoals het loopt in het leven; je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen.