follow us at Twitter
follow us at Facebook
RSS
A A A
 

Landelijk nieuws

18-10-2017
Maria wil graag iets doen wat haar zelf echt voedt

 

Wie: Maria Nooren, Dialooggroep Zeist, organiseert o.a. schilderdialogen

 

Ik ben moeder van twee volwassen kinderen, een dochter van 27 en een zoon van 25. Samen met mijn levensmaatje woon ik in Zeist. Op een gegeven moment werd ik ernstig ziek door Lyme naast de chronische ziektes die ik al had. Werk en sport moest ik laten vallen. Ik wilde wel graag een zinvolle en leuke activiteit oppakken dat paste bij mijn beperkte energie en bij de kennis en ervaring die ik heb. Als andragologe heb ik steeds met mensen gewerkt. Nu wilde ik iets doen wat mij zelf echt voedt. Toen ik met de Dialoog in Zeist mee deed, dacht ik Yes! Samen praten vanuit je hart, echt luisteren, mooie ontmoetingen die bijblijven, dierbaar delen, ondanks verschillen echt in contact met elkaar. Ik geniet van de verbinding die tussen mensen ontstaat. De Dialoog leert onze horizon te verbreden en te verdiepen. We werken met onze Dialooggroep Zeist met jaarthema’s. Zoals b.v. een intercultureel dialoogjaar over ‘leven in diversiteit’ in 2016. Samen met mensen uit de doelgroepen werken we dan aan een programma van dialogen over het jaarthema. In 2017 was dat ‘leven (!) met een beperking’ op verzoek van iemand met diverse beperkingen die na een dialoog zei; ‘Dit was de eerste keer in mijn leven dat ik gelijkwaardig in gesprek was met gezonde mensen. Dit moeten andere mensen met een beperking ook weten.’

 

Binnenstebuiten… over omgaan met je beperking

Inica Loe (dialoogleider en docent beeldende kunst, Inica Productions)en ik begonnen met een werkgroepje met drie andere mensen (samen zijn we ruim bedeeld met verstandelijke, lichamelijke of psychische beperkingen). We bereidden dialogen voor, verzorgen PR en werven deelnemers. We kwamen er samen al snel achter dat het niet zozeer gaat om wat je hebt, maar om hoe je daar zelf mee omgaat. Niet de beperking, maar de mens staat voorop. De eerste dialoog ging over ‘Binnenstebuiten; leven (!) met een beperking’. Heel bijzonder was dat aan elke tafel mensen zaten met geheel verschillende beperkingen; hartziektes, autisten, diabetes, COPD, darminfecties, kanker, epilepsie, psychose, zelfmoordneigingen, depressie, spasme, burn-out, evenwicht stoornis, slechtzienden etc. We hebben gedeeld en gedroomd hoe we zelf omgaan met onze beperking, wat leren we er van en welke stap we kunnen zetten om meer te leven met onze beperking. De 25 deelnemers hebben na afloop van de dialoog een droom/actieboom gemaakt. Er was iemand met diverse aandoeningen die aan mij vroeg; ‘ik wil ook samen verven tijdens een dialoog, kan dat?’

 

Dialoog in Kleur; dialoog twee aan twee en zoeken naar een raakvlak.

Dat wilde hij het liefst doen voor mensen met- en zonder (licht) verstandelijke beperking. Het ging ons om hoe de dialoogontmoeting tijdens het verven te realiseren. Tussen mensen met een (licht) verstandelijke beperking en gezonde mensen spelen stigma’s. Gezonde mensen zetten hun helpende rol aan en mensen met een verstandelijke beperking komen al snel in de rol van geholpen worden. Daarom richtten we ons op de vraag ‘Hoe verleiden we mensen om als medemens in contact te komen van hart tot hart zonder dat de licht verstandelijke beperking of het eigen oordeel daarover er tussen staat?’

Het antwoord vonden we door de dialoog te beperken tot twee aan twee gesprekken, met een herkenbare startvraag voor ieder mens en een opdracht om samen iets te zoeken dat persoonlijk van belang is in beide levens.

Als herkenbare vraag voor elk mens namen we ‘waar word jij blij van? Of: wat is vooral niet leuk?’ Terwijl je samen uitwisselt over deze vraag is de opdracht ‘zoek naar iets herkenbaars dat jullie allebei persoonlijk raakt in je eigen leven’ . Dit raakvlak schilder je samen op doek waarbij je ook ruimte laat voor persoonlijke dingen die belangrijk zijn. We hebben een soort werklijstje gemaakt met simpele stappen in deze schilderdialoog en evaluatievragen gemaakt op basis waarvan een kort concept-Portret over het raakvlak van elk duo is gemaakt. Elk portret is goedgekeurd door de deelnemers of door hen aangepast.

 

Van de schilderijen en portretten hebben we inmiddels de reizende tentoonstelling ‘Dialoog in Kleur’ gemaakt. Kijken en lezen is als een soort ademhaling die de bezoeker dichter bij het werk en het leven van de kunstenaars betrekt. We hebben de Dialoog in Kleur net weer op een nieuw adres opgehangen in buurtcentrum Binnenbos in Zeist. Diverse mensen met een beperking leggen in de eigen netwerken de kiem voor nieuwe Dialogen in Kleur. We hebben dit thema kunnen ontwikkelen met behulp van een subsidie van het DELA Goede Doelenfonds.

Het balletje rol eigenlijk vanzelf verder. ‘Dit is zo veel leuker dan een avondje TV kijken, zegt een verraste deelnemer’. ‘Met meer mensen klap ik altijd dicht in gesprekken, maar nu was er rust en kon ik toch vertellen, dit helpt mijn zelfvertrouwen’ vertelt een geroerde deelneemster.


De kiem en groeikracht is zo groot!

“Mijn droom is dat de dialoog nóg een breder publiek zou bereiken en het snelle oordeel in het dagelijks leven meer gaat smelten. De kiem en groeikracht is zo groot! De wereld wordt zoveel liever als het binnenste van mensen er meer mag zijn zonder oordeel en advies. Als mensen elkaar in de ogen kijken en gaan praten en luisteren. Dat kietelt de ziel. Elke keer weer bijzonder.

Voor mezelf zoek ik mijn weg, nu de grenzen van mijn gezondheid smaller worden. Dat wordt minder mijn steentje bijdragen aan de maatschappij en meer de cellen in mijn lichaam van positieve energie en de nodige beweging en rust te voorzien. Maar er is wat er is en daarbinnen blijven zoeken naar passende voedende dingen voor mijn hart en ziel zal blijven; het landelijke festival in Venray is weer zo’n mooi voedend initiatief. Dank je wel Venray!”

 

18-10-2017
Sascha zit met ontzag aan tafel

Sascha van Rooijen

Wie: Sascha van Rooijen, moeder van vier kinderen, woont in Zeist en begeleidt zo nu en dan dialogen bij Utrecht in Dialoog.

" Ik ben enthousiast over jongerendialogen en zet me er graag voor in. Verder houd ik me in mijn werk bezig met energie en klimaatbeleid en ik doe promotieonderzoek naar spiritualiteit, leiderschap en duurzaamheid.

Ik draag graag een steentje bij aan Utrecht in Dialoog; belangrijk en leuk om te doen. Bij toeval heb ik ooit een jongerendialoog begeleid. Ik zit altijd met heel veel ontzag voor de deelnemende jongeren aan tafel. Jongeren tussen de 16 en 23/24 jaar. Ze kunnen dat van nature heel erg goed, luisteren, dicht bij zichzelf blijven en respectvol bevragen. Meestal leg ik een minuut of tien uit wat de bedoeling is, daarna loopt het als een trein. Inhoudelijk hebben jongeren zo’n scherp zicht op de maatschappij, het zijn hele wijze mensen. Ik heb aan tafel gezeten met jongeren in de wijk, op ROC’s en Hogescholen. Fantastisch hoe zij naar de samenleving kijken. Door de dialoogvorm worden deze gesprekken menselijk, persoonlijk en klinkt er zoveel kracht in door. Ze hebben vaak al veel achter de kiezen maar gaan ervoor. De reden dat ik het belangrijk vind is dat jongeren eigenlijk zo weinig stem hebben. Het is voor hen heel moeilijk om stages en werk te krijgen. Er zit zo’n kloof tussen hun wijsheid en de invloed die ze hebben. Daar denken wij wel over na; hoe kun je ervoor zorgen dat jongeren die in de knel zitten een meer gelijke behandeling krijgen. We vullen op het ROC drie woensdagmiddagen om de maand met een middagprogramma. Daarin kun je meer doen dan in één mooi gesprek.”

 

Het brengt begrip en je deelt de kracht

“Onlangs nog hadden we dialogen over armoede en schuld. Daar zit zoveel achter; taboe, familieschaamte. En dat ze dan ervaren dat ze niet de enige zijn! We hadden het goed voorbereid, met ervaringsdeskundigen die zelf vertellen. Dan zie je een jongen van begin 20 met tranen in de ogen luisteren naar een verhaal van een meisje. Dat levert zo’n verademing op, zoveel herkenning. Het brengt begrip en je deelt de kracht. Het is echt bevrijdend, ik zou zelfs durven zeggen helend om zulke lastige thema’s bespreekbaar te maken. Ook een onderwerp als discriminatie of leven in meer dan een cultuur. Het grootste geschenk dat je iemand kunt geven is aandacht, wordt wel eens gezegd. Daar geloof ik helemaal in!”

 

Dat hebben ze straks nodig

“Het is zo mooi dat we goede ingangen hebben om dialogen op scholen te houden. Het levert enthousiasme en het is ook een vaardigheid. Ik hoor wel dat docenten er een beetje bang voor zijn. Het zou mooi zijn als de deur vaker wordt opengezet. Dat het standaard in het curriculum op scholen zou worden opgenomen.

Ik verbaas me erover dat jongeren nog steeds zoveel moeten stampen op school en dat er zo weinig wordt gesproken in dialoog. Dat hebben ze straks nodig in een multiculturele samenleving. Op middelbare scholen gebeurt dat heel weinig. Het zou trouwens ook geweldig zijn als moeders en vaders elkaar spreken over hoe we ervoor kunnen zorgen dat kinderen zich kunnen wortelen in deze maatschappij, dat er respect is, en ruimte om gelijkwaardig mee te kunnen doen. Ik zou willen dat het gewoon wordt om op basis van ervaringen met elkaar te praten; dat het zichtbaar is. Ook zou het mooi zijn als er op sociale media meer dialogisch gecommuniceerd werd in plaats van schreeuwerige discussies, elkaar vliegen afvangen en scoren met oneliners. Ook in het publieke domein zou het geweldig zijn als er vaker de ruimte is voor echte dialoog.”

 

Als een completer mens naar huis

“Ik blijf dialogen mee helpen opzetten en begeleiden. Zodat alle deelnemers elke keer als meer mens naar huis kunnen gaan. Want als het gesprek je heeft geraakt, en je hebt door de ogen van zeven andere mensen gekeken, dan ga je als een completer mens naar huis. Bij het dialoogfestival vind ik het ook heel leuk om te kijken wat voor dialoogvormen er zijn en wat de ervaringen van anderen zijn daarmee. En wij delen natuurlijk ook graag onze ervaringen met jongerendialogen.”

 

26-09-2017
Leukste dialoogfestival van Nederland 29 oktober
Leukste dialoogfestival van Nederland 29 oktober

Spreek, deel, leer, lach, luister, zwijg en verwonder


'Het Leukste Dialoogfestival van Nederland'!


Welkom op zondag 29 oktober.

 

Aan alle Dialoogliefhebbers in Nederland,

 

Op zondag 29 oktober is het zover: dan vindt ‘Het Leukste Dialoogfestival van Nederland’ plaats. Wilt u als Dialoogfan komen kijken en komen meedoen? U bent van harte welkom!

In de uitnodiging in de bijlage leest u er meer over. U kunt ook direct naar onze website gaan: http://www.venrayindialoog.nl/Dialoogfestival/

Deel dit met de betrokkenen in jullie Dialoogstad, maar ook met familie, vrienden, buren en collega’s. Ook zij mogen dit festival niet missen!

Laten we samen, in de aanloop naar de Week van de Dialoog, elkaar inspireren en de kracht van de dialoog vieren.

 

Hartelijke groeten,

Vrijwilligers van Venray in Dialoog, tevens organisatoren van 'Het Leukste Dialoogfestival van Nederland'.

 

 

29-07-2017
De dialoogcadeautjes van Karin

Wie: Karin Oppelland, werkt als fotografe, trainer, en dialoogbegeleider. Is actief bij Rotterdam en directeur bij Nederland in Dialoog.

 

Mensen geven mij cadeautjes

“Soms denk ik: ik ben iets bijzonders. Ik heb net zo’n mooie dialoog achter de rug en gisteren en vorige week ook. Mensen zeggen me dat het door mijn positiviteit komt, omdat ik er ben. In Groningen, Roosendaal, Den Haag, Rotterdam. Er gebeuren de prachtigste dingen! Mensen doen de goede dingen, zeggen mooie dingen. Mensen geven mij zoveel van dat soort cadeautjes. ik ben een ongelofelijk rijk mens. Ik hoef niets te houden, word alleen maar rijker. Ik merk dat waarderend ondervragen zodanig onderdeel van mezelf is geworden, en dat laat me zoveel fijner in het leven staan.“

 

Een vrijkomen van energie

“Toen ik de eerste keer aan tafel zat merkte ik al wat er gebeurt door met elkaar in gesprek te gaan. De dialoog brengt mensen in beweging. Het is zo’n mooie methodiek waarmee je heel snel emoties kunt herkennen en erkennen. Als je  in dialoog zit is het alsof je aan tafel ballonnen doorprikt en er energie uit komt. Het is echt een vrijkomen van energie van de groep. Echt belangrijk is dat dat goed begeleid wordt. Dat er ruimte en rust is voor de deelnemers.  Als gespreksleider laat je dat gebeuren, zorg je dat iedereen inbreng kan hebben en dat het gesprek tot afronding komt. Aan het eind komt er beweging en dat is een cadeau.”

 

Gastcolleges

“Wat ik heel graag zou willen is dialoog inbrengen in het onderwijs. Op basisscholen, in opleidingen. Als je de methodiek eenmaal kent kan dat je zo verrijken! Afgelopen jaar heb ik gastcolleges gegeven op het Albeda college en op de Hogeschool Rotterdam. Dat ga ik dit jaar weer doen. Als je het zelf hebt meegemaakt wil je het ook op anderen overbrengen.“

29-07-2017
Jorus wil de dialoog laten landen in het onderwijs

Wie: Jorus Rompa,  24, net afgestudeerd pedagogiek, actief bij Tilburg in Dialoog, werkt aan dialogen in de educatieve sector.

 

Je maakt wel iets mee

“Ik ben een spontane muzikale jongen uit het Zuiden van Nederland, ik drum bij een aantal projecten en een vaste Southern Rythm and Blues band. Bij Tilburg in Dialoog liggen mijn dialoog roots, daar ben ik vijf jaar geleden begonnen als stagiair en daar borduur ik nog op voort. Het was (en is nog steeds) een enorm vruchtbare tijd. Ik dacht eerst dat het me om de diepgang ging maar ik vond het eigenlijk gewoon heel erg leuk! Ik volgde een training, verdiepingstraining en een masterclass vanuit mindfulness. Allemaal heel interessant en waardevol. Het is gewoon heel leuk om andere perspectieven op de werkelijkheid te krijgen. Dat vind ik superinteressant. Het is gewoon heel leuk, daar komt het op neer. Waarom zou ik anders een dialoog gaan voeren als ik ook de stad in kan om een feestje te vieren? En ja, vaak doe ik beide want je maakt wel iets mee in zo’n dialoog.“

 

Binnen het uur een veilige sfeer

“Kinderen weten hartstikke goed waar ze over praten. Ze snappen zichzelf. Zeker wanneer ze het gevoel krijgen dat er echt naar ze geluisterd wordt. Er was ooit eens een meisje dat helemaal niets wilde zeggen in een kinderdialoog. Geen probleem natuurlijk en op een gegeven moment gingen we naar buiten. Zij wilde binnenblijven en aan haar droom tekenen. Toen we terugkwamen heeft ze in alle geuren en kleuren over haar droom verteld: dat is machtig mooi om mee te maken! Ook maakte ik mee dat twee kinderen uit groep 8 elkaar leerden kennen in een dialoog voorafgaand aan de middelbare school. Hoe vaak gebeurd het eigenlijk dat kinderen uit verschillende omgevingen veilig met elkaar spreken? Ik vind het gewoon geweldig dat je in zo’n dialoog binnen het uur een veilige sfeer hebt, ieder kind gehoord is en dat kinderen van 11-12 jaar lachend naar buiten gaan. Dan gebeurt er toch wel iets!! Het feit dat je ze zo’n ervaring mee kan geven is leuk en mooi.

 

Al een heel eind

“Ik zou graag meer met de dialoog in het onderwijs willen doen. Iedereen die meewerkt aan ons onderwijs (kinderen, leerkrachten, verzorgers, directeuren etc.) vertegenwoordigen wellicht geen compleet percentage van onze bevolking, maar zorgen wel voor 100% van onze toekomst! Als je als kind in een veilige, vertrouwde omgeving kunt opgroeien, dan floreer je als mens. Het luisteren naar de ander en spreken  vanuit jezelf draagt bij aan een leuker, lichter, vrolijker, boeiender, glanzender en daarmee een volle leven, zogezegd. Stel dat je dat alle kinderen een keer in de week of maand zou kunnen aanbieden… Ja, dan ben je al een heel eind. Ik bedoel: het is wel de toekomst (van een land) hè, waar het dan over gaat.“

 

Dialoog laten landen

“Wij gaan bij Fontys, de hogeschool pedagogiek aan tafel. Samen met het lectoraat 'Diversiteit en Orthopedagogisch handelen'. En in januari ga ik, net als in Tilburg het geval was, bij de Haagse Hogeschool beginnen met het organiseren van onderwijscafés. In gesprek, kennis delen, constructief aan het werk met studenten en leerkrachten, trainingen geven en zo de dialoog laten landen.” 

15-11-2016
De dialoog doet Timo stilstaan

Wie: Timo Schapendonk, 28, werkte intensief mee aan Nederland en Breda in Dialoog.

 

Het doet me stilstaan

“Het bracht me meer dan ik dacht omdat het me doet stilstaan. Wanneer er een gespreksleider is ontstaat bij mij de rust om te luisteren en mezelf te zijn. Gesprekken luisteren is fijn.  Ik ben zelf vaak aan het woord en op zo’n moment merk ik dat ik niet de enige op de wereld ben. Als ik eerlijk ben sta ik te weinig stil bij de mensen om me heen. Ik ben gefocust op eigen belang, eigen werk en eigen geluk.  Bij een dialoog kan ik mezelf zijn. Me in een verhaal van iemand verplaatsen en echte pijn voelen waar je normaal niet bij stilstaat. Het is grappig om te zien waar de raakvlakken zitten, in zo’n gesprek ga je naar de oorsprong.”

 

Energie van anderen

“Als ik nadenk over waarom ik meegewerkt heb aan Nederland en Breda in Dialoog was  het vooral de kans om intensief samen te werken met  inspirerende mensen als Olga Plokhooij, toen nog actief voor Nederland in Dialoog, en Danielle Dietz in Breda. Ik kreeg heel veel energie van anderen, van organisatoren van de dialoogsteden. Dat samen met een persoonlijke ontwikkeling en heel veel energie uit dialogen.”

 

Dat je elkaar zo vindt

“Ik was ooit aangesloten bij een dialoognacht in Tilburg, in een kasteel of klooster. Er was een facilitator, die op een bepaald moment het gesprek helemaal niet meer leek te leiden. Hij ontfermde zich niet meer over de groep, maar de groep over hem. We hebben 1,5 uur over een heel ander onderwerp zitten praten, dat op dat moment relevanter was dan het thema. Het ene totaal loslaten en op het andere onderwerp ingaan. Dat je elkaar zo vindt. Het is drie uur ’s-nachts, daarna nog een ontbijt. Ik heb mijn laatste sigaret weggegeven aan iemand waarvan ik dacht dat die hem harder nodig zou hebben dan ik zelf. Dat zou ik anders nooit doen! Na zo’n gesprek zijn de banden heel kort.”

 

Ik zou wensen dat iedereen de tijd neemt 

“Ik wens Dialoog in Nederland het allerbeste van de wereld. Ik hoop dat every single inwoner van Nederland ooit de tijd neemt om zo’n gesprek mee te maken. Het is een ervaring die heel gaaf is. Gewoon, omdat je dan van elkaar afweet, weet wat er speelt en daarnaar handelt. Dat je dan echt iets wil betekenen voor een ander. Nederland in Dialoog, met alle dialoogsteden is een van de weinige bewegingen die echt iets wegzet. Je kunt het niet voor- of achteraf definiëren, maar er ontstaat meer ruimte om meer te doen. Ik zou wensen dat heel Nederland stilstaat, iedereen de tijd neemt om te luisteren en daarnaar te handelen.“

 

Het excuus van iedereen

“Ik zie op dit moment geen rol voor mijzelf in Nederland in Dialoog of een van de dialoogsteden. Ik ben nog niet zolang met een nieuwe baan begonnen en daar heb ik het druk mee. Ik vergeet al weken een dag vrij te nemen om een dagje samen te zijn met mijn vriendin, gewoon omdat ik er niet aan toekom. Ik wil  wel dichter bij de mensen om me heen gaan staan, maar ik kom er gewoon niet aan toe. Maar dat is natuurlijk het excuus van iedereen. Dus ja, weet je, ik sluit het niet uit.”

15-11-2016
Olga gunt iedereen de ervaring met dialoog

                                                               Wie: Olga Plokhooij, 42 jaar, 13 jaar zelfstandig ondernemer, woont in Arnhem, heeft Nederland in Dialoog in 2006 mede opgericht en er tot 2013 aan bijgedragen.

 

Naast samenzijn is alleen zijn voor mij belangrijk

“Wie ben ik? Dat vind ik zo’n grote vraag. Dat is voor mij een meditatievraag. De kleine identiteit ten opzichte van het grote Zijn. Ik heb een aan een aantal maatschappelijke bewegingen meegewerkt: Nederland in Dialoog, World=U, 7days of inspiration. En nu werk ik vanuit Spirit of the Age samen met NGO’s, overheid en bedrijfsleven aan maatschappelijke vraagstukken. En samen met Renate van der Veen geef ik trainingen vanuit Leerweg Dialoog. Ik ben een bruggenbouwer, verbind graag mensen. Het gaat altijd om samenspel met anderen vanuit een gezond zelf. En daarvanuit verbinden. Naast samen zijn is alleen zijn voor mij belangrijk. Als ik teveel samen met mensen ben verlies ik mijn rust, raak ik soms afgeleid.  Tussen alleen en samen zijn, moet ik de balans in bewaren. Dat is een soort dans die mijn aandacht blijft vragen.”

 

Ontroerende momenten

“Een dialoog die naar boven komt als je me naar mijn ervaringen met de dialoog vraagt is er een die we hielden binnen het programma World=U. Dat is een programma met dialogen met jongeren dat wordt ondersteund door de Rabobank. Er waren jongeren op Goeree-Overflakkee bij elkaar om te spreken over een heel groot thema. Misschien klimaat of anders voedsel. Een jongen zat er heel lang stil bij. Totdat hij op een gegeven moment zei: “ ik durf nu te zeggen wat ik er zelf bij voel en ervaar omdat het geen fout antwoord kan zijn.” Hij voelde echt de ruimte om zichzelf te laten zien en zich uit te spreken. Dat zijn momenten waarop je weer weet waarom het wezenlijk is om deze gespreksvorm verder te brengen. Voorbij debat en discussie.

 

Ik herinner me ook een dialoog waar ik niet eens bij was. We hadden ontzettend ons best gedaan om aan tafels bij het COC moslima’s uit te nodigen. Dat was uiteindelijk gelukt. En toen bleken beide groepen deelnemers te worstelen met het gevoel dat ze er niet helemaal mogen zijn in deze samenleving. Ze waren geroerd door de herkenning, en verbaasd, omdat ze dachten dat het spannend zou worden. Hun ervaringen leken erg op elkaar. Dat een deel van jou, wat je bent, niet geaccepteerd wordt. Het ging daar niet over botsende waarden maar over overeenkomstige ervaringen. Hoe mooi is dat!?

 

En in een organisatie sprak een introverte medewerker pas nadat er een lange stilte was in een gesprek. Daardoor ontstond ruimte. En die leverde zo’n waardevolle bijdrage! Omdat niet alleen de extraverten aan bod kwamen ontstond er ruimte voor het introverte potentieel. Dat zien extraverten dan ook. Dat zijn ontroerende momenten ”.

 

Ik gun iedereen de ervaring met dialoog en vrije ruimte

“Mijn droom is onveranderd, net als 12 jaar geleden gun ik iedereen de ervaring met dialoog en vrije ruimte, vertraging, verstilling en wijsheid in onze haastige maatschappij. Zodat er meer kan zijn dan alleen kennis, data, meningen en geschreeuw. Het mooist zou zijn als de dialoog op scholen heel gebruikelijk zou zijn. Dat je de methodiek aanleert en toe leert passen. Maar ook nu,  in tijden waar in de democratie zo gechallenged wordt. Als debatten zo polariseren, raken we heel veel van de wijsheid uit het midden kwijt. Zullen we uitproberen wat er gebeurt als we onderzoeken in betekenisvolle gesprekken wat de belevingswereld van anderen is? Dan komen we tot hele andere oplossingen en conclusies. Ik zou wel willen zien wat de waarde van de dialoog in de democratie is.”

 

Dialoogtrainingen, niet alleen bij believers

“Morgen ga ik weer dialoogtraining geven, binnenkort ook bij Voion, aan schoolleiding en leerkrachten. Zij gaan dialogisch werken, ook binnen de organisatie. Sowieso blijf ik werken aan de dialoog, in onderwijs, maatschappelijke coalities en bedrijven. Die ervaringen wil ik weer structureel inbedden in ministeries en bij de Rabobank, die een expertisecentrum inrichten op dit onderwerp. Ik blijf ook met heel veel passie en inspiratie dialoogtrainingen geven. Niet alleen bij believers maar juist ook bij anderen, voor wie de dialoog verwarrend en verfrissend is.”

15-11-2016
Dialoog volgens Julia: een soort mest!

Wie: Julia van de Griendt, coördinator van Tilburg in Dialoog, werkt ook mee aan Nederland in Dialoog. Is mindfulnesstrainer, met name in mindful communiceren en nieuwsgierig.

 

Harmonie en vrijheid

“Ik ben mijn hele leven op zoek naar harmonie. Ik wil harmonie zaaien en ben tegelijkertijd op zoek naar vrijheid. En die dingen komen samen in de dialoog . Harmonie niet in de kleffe zin, maar dat we weten dat we samen kunnen zijn in plaats van moeten zijn.”

 

Dialoog is een soort mest

“Ik vind dat de mensen te weinig besef hebben van wat ze voor elkaar kunnen betekenen. Dat hoeft maar iets heel kleins te zijn maar het effect ervan kan heel groot zijn. Als je met elkaar in dialoog gaat dan raak je om te beginnen van je vooroordelen af. In plaats van vooroordeel groeit respect en van daaruit vertrouwen. En vanuit vertrouwen kom je tot openheid en vrijheid. Daaruit komt verbinding en harmonie, en daaruit komen voort: zelfbewustzijn, creativiteit, motivatie en samenwerking.”  Daarom zet ik me in voor de dialoog. Omdat ik elke keer ervaar dat iedereen anders naar huis gaat dan dat hij of zij gekomen is. Verrijkt, opgelucht, geïnspireerd, uitgedaagd. Dialoog is een soort voedingsbodem. Een soort mest!”

 

We praatten terwijl het buiten langzaam lichter werd

 “Bij mijn eerste dialoog stonden we in de vroege ochtendkou te wachten, werden door het donker naar een heel klein kamertje met kleine raampjes gebracht waar het naar koffie rook en waar koekjes klaarstonden. Het gesprek paste in die sfeer. We praatten terwijl het buiten langzaam lichter werd. Het voelde daar zo beschermd, in dat gesprek kon alles aan het licht komen. Daardoor ontstond een heel bijzondere verbondenheid. Ja, dat was magisch”

 

Ik heb eerder een dialoog begeleid over de toekomst van een grote bank. Daar zaten managers en samenwerkingspartners aan tafel. Als je dan hoort wat voor idealistische ideeën er op tafel komen! Hoe de bank zou moeten functioneren, onderdak bieden, een leeromgeving zou moeten zijn. Ook een heel mooie herinnering heb ik aan een dialoog over samenwerking tussen drie fuserende organisaties. Hoe aanstaande collega’s elkaar persoonlijk leerden kennen en een vorm van vertrouwen smeedden. Prachtig.”

 

Luisteren geeft bestaansrecht

“Ik zou willen dat mensen de onderschatte waarde van naar elkaar luisteren gaan erkennen en dat ze zich realiseren dat echte innovatie, echte vrede, echt mogen zijn wie je bent komt door naar elkaar te luisteren, In mijn beleving geeft luisteren bestaansrecht. En als je elkaar bestaansrecht geeft , zet je elkaar in je kracht.“

 

Veel meer met organisaties aan de slag

“Ik ga veel meer met organisaties aan de slag in Tilburg. Daar ga ik na de Week van de Dialoog weer mee verder. Er is nog zoveel mogelijk. Er zijn steeds meer mensen die echt verandering willen in de manier waarop ze met bijvoorbeeld hun klanten of hun collega’s omgaan.  En daar wil ik graag een rol in spelen.” 

15-11-2016
Dialoog volgens Iris: Zinnige ontmoetingen

Wie: Iris Keasberry, Actief in Gorinchem in Dialoog, wetenschapper, onderzoeker, coaching en wandelmeditatie.

 

Diepgaande, zinnige ontmoetingen

Ik vind het leuk als ik met mensen kan werken en diepgaande, zinnige ontmoetingen kan hebben. Ik organiseer wandelmeditaties en ik merk dan dat mensen het zo fijn vinden om tot rust te komen en alleen maar met zichzelf bezig te zijn.  Ik bied een veilige omgeving en mensen doen het daarin vooral zelf. Het blijft ook geweldig om mensen bij elkaar te brengen. Het leukst is als ze elkaar niet kennen. En nog leuker is als ze denken: oeh, daar zou ik normaal niet mee praten.

 

De ogen gaan schitteren

Mijn allereerste dialoog die ik begeleidde in Gorinchem had het thema intolerantie.  Daar zat iemand van het gemeentebestuur bij, en iemand uit Irak of Iran. De een vertelde over een situatie met zijn puberzoon, en stelde zich daarmee ongekend kwetsbaar op.  De ander vertelde, in door de beheersing van de Nederlandse taal, prachtige bloemrijke taal over hoe trots en blij en dankbaar hij was dat hij hier mocht wonen en leven. Dat was heel mooi! Als mensen gaan praten over hun dromen, dan gebeurt er meteen iets. De ogen gaan schitteren, het vuur komt in het gesprek.

 

Er komen mooie dingen voort uit de dialoog

“Ik zou willen dat dialoog net zo’n grote plaats kreeg op school als discussie, meningsvorming en debat. Als jongeren leren te kijken naar overeenkomsten en goed naar elkaar te luisteren. Met de dialoog kom je verder in je leven en in samenwerking. Dan wordt het leven mooier. Dat geldt op alle vlakken! Ook op het werk en in de politiek. Er komen zoveel mooie dingen voort uit de dialoog. In Gorinchem is ooit de geefwinkel ontstaan na een dialoog, net als een plan om op braakliggende gronden groenten te gaan verbouwen. En nu zelfs de visie van de stad.”

 

Ik blijf beschikbaar

“Wat ik niet meer doe is er zelf heel veel aan trekken. Toevallig heb ik dit jaar heb ik  wat minder tijd voor de Week van de Dialoog. Maar ik blijf beschikbaar. Ik blijf dialogen begeleiden, ik wil ook trainingen geven en ik ga wel weer een wandeldialoog organiseren.  Zo draag ik graag mijn steentje bij”

 

15-11-2016
Gerard wil iemand aan tafel die er wil zijn

Wie: Gerard van den Buijs, coördinator van Venray in Dialoog.

 

Gewoon fantastisch

“Ik vind het gewoon een fantastisch concept, en prachtig om te zien hoe je verbindingen legt. De methodiek is heel mooi. Vaak hebben mensen dezelfde dromen, alleen wil de ene soms linksom en de andere rechtsom. Bij de ‘doen fase’ kan dat samen komen. Maar ook als mensen niets doen is er al verbinding. Ze vragen mij weleens naar het nut of het doel van de dialoog. En dan vertel ik hun over een betere samenleving, respect, begrip, medeleven. Ik vind dat gewoon fantastisch. “

 

Het moet heel langzaam binnenkomen

“Ik zat eens op een zaterdag met een dialoogtafel in het dorp. Een man zei: Ik ga met de hond wandelen, en dan praat ik met andere mensen over honden. Hun beleving, hun wensen en wat ze er mee kunnen doen. Toen zei ik: “Jij bent zo ook al bezig met de dialoog”. Toen moest hij lachen. Wat ik heb ervaren: Je kunt organiseren wat je wilt, maar je kunt de mensen er niet toe dwingen om mee te doen.Het moet heel langzaam binnenkomen. In Venray hebben we de burgemeester als beschermheer van de dialoog, we hebben heel regelmatig publicaties in de krant en dan nog moet je het de mensen vertellen… Als de plaatselijke voetbalclub heeft gewonnen weten ze het wel. We hebben één keer in de maand een dialoogcafé. Het is tot nu toe altijd doorgegaan. Ook met een klein aantal deelnemers. Dan heb je zeeën van tijd en kom je nog meer in verdiepingsvragen terecht. Ook fantastisch.

 

Nog steeds bezig met het verleden

“Vorig jaar op 5 mei vierden we 70 jaar Bevrijdingsdag in Venray.  Toen hadden we een dialoogtafel over vrijheid. Tweetalig. Een Nederlandse en een Duitse burgemeester, een Nederlandse en een Duitse journalist en een Duitse jongere. Gelukkig was Karin Oppelland, Directeur van Nederland in Dialoog, gespreksleider. Zij spreekt goed Duits en Nederlands en kon de dialoog perfect begeleiden. Want als er emoties komen heb je de taal nodig. Dan merk je dat de mensen nog steeds bezig zijn met wat er in het verleden gebeurd is.  En hoe we in dat gesprek naar elkaar toekwamen! Een genegenheid, supergaaf! Ik was heel dankbaar dat ik daarbij mocht zijn. “

 

Ik wil iemand aan tafel die er wil zijn

“Ze hebben mij weleens gevraagd met wie ik over wat voor onderwerp nog weleens aan tafel zou willen. Bij deze vraag kreeg ik al snel de gedachte, wat zal of wil ik bereiken met de namen van mensen die nu door mijn hoofd gaan. En daar zit al in besloten dat ik ergens een wens zou kunnen hebben om iets te bereiken met de dialoog en dan met name met deze namen-mensen. En ik wil helemaal niemand veranderen. Ik wil graag iemand aan tafel die er wil zijn. Wat ik ook wil is kwaliteit en duurzaamheid. Ervoor zorgen dat de dialoog in Venray op de kaart komt te staan en gedragen wordt door alle gespreksleiders, samen met de werkgroep. Inmiddels zijn er 9 gespreksleiders opgeleid en heb ik een verdiepingstraining georganiseerd met een van de andere gespreksleiders. Het is zoals het loopt in het leven; je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen.